لوله های فولادی بدون درز

هر چه فشار محیط انتقال بیشتر باشد، ضخامت دیواره لوله ضخیم تر است و به طور کلی نیاز به مواد لوله بیشتر است. زمانی که فشار متوسط ​​بالاتر از 1.6MPa باشد، می توان از لوله های فولادی بدون درز یا لوله های فلزی غیر آهنی استفاده کرد. هنگامی که فشار بسیار زیاد است، مانند تولید آمونیاک مصنوعی، اوره و متانول، فشار متوسط ​​برخی از لوله‌ها به 32 مگاپاسکال می‌رسد. لوله های فولادی بدون درز فشار قوی ساخته شده از 20# یا 15CrMo عموما استفاده می شود. لوله های تجهیزات خلاء و لوله های اکسیژن زمانی که فشار بیشتر از 10 مگاپاسکال است معمولاً از لوله های مسی و لوله های برنجی استفاده می کنند.

هنگامی که فشار متوسط ​​کمتر از 1.6 مگاپاسکال باشد، می توان لوله های فولادی جوش داده شده، لوله های چدنی یا لوله های غیر فلزی را در نظر گرفت. با این حال، فشاری که لوله‌های چدنی از محیط متحمل می‌شوند نباید از 1 بیشتر شود.{4}}MPa. فشار متوسطی که لوله های غیر فلزی می توانند تحمل کنند به نوع مواد غیر فلزی مربوط می شود. به عنوان مثال، برای لوله های پلی وینیل کلرید سفت و سخت، فشار کاری کمتر یا مساوی 1.6MPa است. برای لوله های پلی پروپیلن تقویت شده، فشار کاری کمتر یا مساوی 1 است.{{1{11}}}}MPa; برای لوله‌های ABS، فشار کاری کمتر یا مساوی 0.6MPa است. برای لوله‌های آب، زمانی که فشار آب کمتر از 1.0MPa است، معمولاً از لوله‌های فولادی جوش داده شده از Q235A استفاده می‌شود. زمانی که فشار آب بیشتر از 2.5 مگاپاسکال باشد، معمولا از لوله های فولادی بدون درز 20# استفاده می شود.

برای انتقال رسانه های مختلف، از مواد لوله های مختلف استفاده می شود. رسانه های خنثی به طور کلی نیاز به مواد بالایی ندارند، بنابراین می توان از لوله های فولادی کربن معمولی استفاده کرد. برای محیط های اسیدی یا قلیایی، لوله های مقاوم در برابر اسید یا قلیایی باید انتخاب شوند. اسیدهای قوی و بازهای قوی و اسیدهای ضعیف و بازهای ضعیف الزامات مختلفی برای استفاده از لوله دارند. اسید یا قلیایی یکسان برای لوله‌هایی با غلظت‌های مختلف نیاز به مواد متفاوتی دارد.

برای انتقال آب و بخار، لوله های کربن فولادی کافی است. در کارخانه های اوره، لوله های فولادی ضد زنگ به طور کلی برای انتقال دی اکسید کربن استفاده می شود، زیرا دی اکسید کربن هنگام برخورد با آب، اسید کربنیک را تشکیل می دهد و اسید کربنیک روی لوله های فولادی معمولی اثر خورندگی دارد. لوله های کربن فولادی را می توان برای بخار کردن اسید سولفوریک استفاده کرد، اما لوله های کربن فولادی را نمی توان برای اسید سولفوریک رقیق استفاده کرد، زیرا اسید سولفوریک رقیق و فولاد کربنی می توانند واکنش شیمیایی داشته باشند و فولاد کربنی را خورده کنند، بنابراین می توان از لوله های دورالومین استفاده کرد.